Ekrem OCAL

Köy Muhtarı

Tel: 0 544 241 9485

         Köy Hakkında Genel Bilgiler :
 

  -Gelir Kaynakları: Hayvancılık küçük ve  büyükbaş hayvancılık, Kısmen de arıcılık yapılmaktadır.

 -Tarımsal olarak: Çerezlik ay çekirdeği, kuru fasulye, nohut, arpa, buğday, ve diğer hububat ürünleri  yetişmektedir. Köyümüzde ayrıca sebzecilik de yapılmaktadır.

  -Köyümüzde elma, erik, armut ve kayısı başlıca meyvelerdendir. Ceviz yetiştiriciliği de gelişmektedir.

  -Köyümüzde Anadolu yemek çeşitlerinin hepsi damak tadının vazgeçilmez zevkleri arasındadır.

-Köyümüzde en önemli özelliklerden biri de herkesin soy adının 'öcal' olması yani herkesin aynı sülaleden olması dikkat çekmektedir. Rivayete göre yıllar önce köyümüze 2 kardeşin gelmesi ve buraya yerleştiği, bu nedenle de benzerliğin bundan kaynaklandığı söylenmektedir.

 -Köyümüzde seydim tepesi piknik alanlarımızdandır. Burada eskilerde gözetleme kulesinin olduğu söylenmekte. Yine çavuşun çeşmesi, kara tarla da piknik alanlarındandır.

-Düğünlerde köse oynatma, sinsin ateşi oynama, kına çalma eski oyunlarımızdır.

- Eğitim seviyemiz %100 oranındadır. Köyümüzden çoğunlukla öğretmen mesleğine yönelme çoktur.

KÖYÜMÜZDEN GÖRÜNTÜLER

 Köyümüzün tarihi ile ilgili olarak köy büyüklerinden alınan bilgiler ise şu şekildedir.

YUKARI KARAKISIK KÖYÜ

             Köyümüz Kırıkkale İli Balışeyh İlçesine bağlı 55-60 hanelik tipik bir Anadolu köyüdür. İl merkezine 45 İlçe merkezine 20 Km. uzaklıktadır. Ulaşımı kolay Samsun yolundan ayrıldıktan sonra 14 km. kuzeye gidilince Yenili, Beşbıçak, Aşağı karakısık köyünden sonra köyümüze ulaşılır.

            Doğusunda Koçubaba kasabası, Kuzeyinde Faraşlı, Batısında Ulaklı Güneyinde Beşbıçak ve Aşağı karakısık köyleriyle çevrili, Kara güney dağları üzerinde kurulmuştur.

            Sadece kuzeyinde meşelik orman vardır. Bağ-bahçe  ve ekilip biçilmeye elverişli tarlaları vardır. Arazinin tamamı çevre köylerden satın alınmıştır.

KÖYÜMÜZÜN TARİHÇESİ

            Gümüşhane’den kalaycı olarak yola çıkan Mustafa ve Süleyman isimli  iki kardeş bilinene göre ilk defa Koçubaba’ya  yerleşen kardeşler burada bir müddet kalaycılık ve hayvancılık yaparak yaşamlarını devam ettirirken küçük kardeşi Süleyman Koçubaba dan sevdiği kızı, kızın gönlüyle kaçırır.

            Kız kaçırma oradaki yerleşiminin sonunu getirir. Koçubaba’nın kızgın halkı bunları burada artık barındırmazlar. İleri gelenler her hangi bir kötü olay olmaması için Mustafa (EVLİYAOĞLU)’na  sen göçünü yükle Faraşlı köyüne doğru git. Biz senin gitmemeni köy halkına anlatır geri çağırırız diyerek köyden uzaklaştırırlar. Mustafa Evliyaoğlu ve göçü Zeynal Ziyareti olarak bilinen yere gelene kadar köydeki evini yıkar ve evi yakarlar. Peşinden gönderilen kişi göçe yetişir ve geri dönmesini ister. Memnun olarak geri dönen Kalaycı Mustafa Evliyaoğlu köye geldiğinde evini yanmış ve yıkılmış olduğunu görür Bunun üzerine kız kaçıran küçük kardeşi Süleyman kızarak (Benim yuvamı yıktırdın seninde yuvan olmasın)der ve göçün yönünü Aşağı karakısık köyüne doğru çevirir. Göç Aşağı karakısık köyüne geldiğinde Alokağın evinde olan Miralay bunların bir sanatçı olduğunu köyün ve çevrenin onlara ihtiyacı olduğunu belirterek gitmelerini engelliyor ve oraya yerleşmesine müsaade ediyorlar. Şimdiki Murat YURTOĞLU’nun evinin yanına ev yapıyorlar burada hayvancılık ve kalaycılık yapıyorlar.

Çokça küçükbaş ve büyükbaş hayvanları varmış. Bu arada Kalaycı Mustafa’nın yedi (7) oğlu oluyor. Bunlar yetişiyor hayvanların barınması için şimdiki Feruze’nin  evinin önüne bir ağıl yapıyor. Fakat Ulaklı köyünün arazisi olduğu için Ulaklı köyü razı olmuyor. Ama akıllı ve zengin olan Mustafa  Ulaklı köyünün ileri gelenlerine büyükbaş ve küçükbaş hayvan veriyor. Para almadan kaplarını kalaylıyor. Bunun karşılığında buraya ağıl yapılmasına müsaade ediliyor. Ağılın yanına birde çobancalık (Kulube) yapıyor. Fakat kafasında buraya yerleşmeyi düşünüyor.  Zamanın kadısına giderek akıl danışıyor. Oda oraya bir konak yap birde tam ambar yaparsan  sana köy mührünü veririm diyor. Ulaklı köyünün ileri gelenlerine hayvan vererek şimdiki Feruze‘nin evinin ve evinin içindeki ambarın yapılmasını sağlıyor, bunun üzerine mührü alıyor. Köy statüsüne giriyor. Daha sonra buraya göçmeye karar veriyor. Yedi oğluna yedi tane ev yapıyor Oğulları 1. Hüseyin Gazi (Daşkafa ağa) 2. İsmail  (Kekliğin evi) 3. Arif (Aşık ağa) 4. Aziz (Fakı ağa) 5. Kamil (Alademir ağa) 6. Mehmet (Mehmetbağ) 7. İbrahim (Çavuş ağa)

            Köyümüz kalaycı Mustafa’dan olma yedi oğlundan çoğalmıştır. Daha sonra Kurtuluş savaşında İran Şahı tarafından Türk ordusuna yardım ve cephane taşımak üzere Büyük Acem ve Küçük Acem Ali isimlerindeki şahıslarla develer göndermiş. Bu kişilerde daha sonra bizim köye yerleşmişler. Soyadı kanununda kalaycılardan olanlar soyadlarını ÖCAL, İrandan  gelenler ise KILIÇ olarak soyadı almışlar.Köyümüzün İran’dan gelenler hariç tamamının soyadı ÖCAL dır.

            Şu durumda köyümüzde ekilip biçilen 8000 dönüm arazi vardır. Köy halkı geçimi tarımdır. Fakat eğitim ve öğretime düşkünlüğü nedeniyle 1960 yılında ilkokul açılmıştır. Nüfus oranına göre Kırıkkale ilinin eğitim ve öğretim bakımından ilk sırayı almaktadır. (Öğretim üyesi,Doktor, Veteriner, Mühendis, Komiser, Subay Polis öğretmen Hemşire Hukukçu vb. meslekte insanlarımız bulunmaktadır. Her dalda memuru vardır. Her yıl Üniversitelere öğrenci gönderen köyümüzde göç nedeniyle okulu kapanmıştır. Birbirine tutkun olan köyümüz 2005 yılının 10. ayında Yardımlaşma ve Dayanışma derneğini kurarak köyün yüzde doksanı derneğin üyesi olmuştur. Köyümüzün insanlarının ve gençlerin sayesinde derneğimizin kendine ait binasını almıştır.

 Derneğimizin yeri ise Mehtap Mah. Okullar Caddesi No. 150. Sk. No.2/41'dir. Derneğimizin faaliyetleri cenaze ve düğünlerinde yardımcı olmaktadır.

Not: Bu bilgiler emekli öğretmen Seyit ÖCAL tarafından derlenmiştir.

  Yönetici Girişi 

Altyapı: MyDesign Haber Sistemi